دلم تنگ است دلم ميخواهد بنويسم، بنويسم از آنچه كه عاجزم از بيانش! تا كي بايد داشته ها و نداشته هايم را در خندق تنهايي ضمير ناخودآگاهم مدفون سازم. به قول سهراب اهل... نه اهل كاشان نيستم اهل ناكجا آبادم ...! ترانه كودكانه ام زمانيست بيادم نمي آيد ، پدرم برايت مينويسم از آنچه كه خانه نشينم كرده . برايت مينويسم از نبودنت، از دوريه قلب كوچك بظاهر مهترم نسبت به نوازش پدرانه ات . با اينكه پسري شايسته برايت نبوده ام اما نميدانم شايد معصيت باشد اگر بگويم خداست كه منو پايبند بر تو و گذشته هايم كرده ! آخر مرا لياقت آن نيست رهرو كوچه هاي رفته ات باشم. هنوز مانده تا رايحه ي ايوب از لايه هاي قرون پيشين بر ويرانه هاي قلبم رسد بلكه صبري داشته باشم. مرا لايق نيست از زمين و زمان گله مند باشم! آخر عالم بي عملم. نميدانم شايد انتظارم از چرخ گردون بسي فراتر از دانسته ها و كردارم باشد. آخر احساس ميكنم فردا كه مشتاق ديدارتم كليد خانه ات را نيابم بلكه از ظلمت رهايي يابم! پدرم اگر بگويم دلگيرم ازت ديده ات را به حسرت پسر ناصالحت گريان مكن. كه حق با من نيست اين زمانه است گستاخم نموده! ياريم كن تا بلكه بسويت روانه شدم كليدي بر ايم برسان كه پيشت آيم بلكه پشت خورشيد وجودت خدا خوبي تو را در عوض كردار حقيرم مقبول دارد. البته ميدانم از فضل پدر مرا چه حاصل! آخه خود ذات اقدسش فرموده روزي فرا ميرسد مادر نوزادش را از ترس جان بزمين وا مينهد و هيچكس فريادرس ديگري نخواهد بود. اما منطق محدود ما حكم به نجات ما ميدهد ! آخه فرزند كسي ام كه راه سيد الشهدا را پيموده!

تازگيها مد شده چون ميخوان پيشرفت كنند بايد گذشته ها را دور ريخت! ما فرزندان ... جزو گذشته ها هستيم ديگه به درد نميخوريم تازه خسته شدن از بس سهميه دانشگاه ها را بما لطف نمودن! خسته شدن ما را اولويت هم كس قرار دادن ... راستش منم خسته ام ! راستي تازگيها به قول قرن بيست و يكميها كارشناس ارشد شيمي قبول شدم ... نميخوام بزار يكي از اونايي بره كه من جاشو تنگ كردم ..!

از برايت بگويم درباره ايران ... مدتيست تحمل ميكنيم تهديدها تحريم ها تحمتها را ، از زمانيكه شما و دوستانت رفته ايد هم از اژدهاي بيروني و هم از كرمهاي درون درختي خودمان نالانيم! مانده ايم مابين گرفتاريها... گاهي بر موفقيت مبتكرانمان بغرور بخودمان ميباليم كه عجب ثمره اي داشت صبرمان، و گاهي با بهانه هاي بني اسرائيلي خود محاسبات دلسوزان خود را بهم ميريزيم و فورا از وضع موجود ناراضي.

مانده ايم مابين چند راهي: آيندگان، شهدا، خودمان و فقرا(باز خودمان!)

فقط ياريم كن ... رمضان نزديكه ، نميخوام شعار بدم اما جرأتم بيشتر كن تا ميهمان گستاخ خانه ي پروردگار باشم... ميخواهم كليد خروجي

ظلمت دروني ام را بسويش پيدا كنم ...

*بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الْرَّحيم هست كليد هر در بسته اي*

خدايا توكّلم برتوست